W Polsce najpowszechniejsza jest komosa biała zwana lebiodą. Jest pospolitym, jednorocznym chwastem o liściach przypominających kształtem gęsią stopę (stąd pochodzi łacińska nazwa Chenopodium; chen = gęś, podos = stopa). Komosa dorasta do 150 cm na glebach zasobnych, a na glebach ubogich ma zwykle 15-25 cm wysokości. Roślina kwitnie długo, od lipca nawet do początków października. Jednak stężenie w miastach nigdy nie osiąga wysokich wartości. Objawy chorobowe u osób uczulonych na alergeny pyłku komosy mogą pojawiać się przy bliższym kontakcie z pylącymi roślinami (praca w ogrodzie itp.).

Z komosą spokrewniony jest szarłat spożywczy, jedna z najstarszych roślin uprawnych. Szarłat spożywczy był, obok kukurydzy, ziemniaka i fasoli, podstawową rośliną uprawną Inków i Azteków. Dziś ponownie szarłat jest stosowany jako surowiec na kaszę niezawierającą glutenu. Ziarna pyłku szarłatu mają właściwości uczulające.

Komosa biała (Chenopodium album)
Komosa biała (Chenopodium album)
Komosa biała (Chenopodium album)
Komosa biała (Chenopodium album)

Opracowanie: dr n. med. Piotr Rapiejko, Ośrodek Badania Alergenów Środowiskowych